Select Page

Wendy's Week #7

Het is even een weekje stil geweest aan mijn kant. Ik moest op een of andere manier voor mezelf even laten zakken dat het voorlopig op is qua hardlopen, en dat deed me beseffen hoezeer het een onderdeel van mijn leven geworden is. Ik vond deze week dan ook best een beetje moeilijk. En dat maakte weer dat ik even geen zin had om te schrijven. Mijn gezondheid speelde ook een grote rol deze week. Maar goed, we gaan er weer tegenaan! Hierbij mijn weekverslag van afgelopen week.

Maandag

Maandag

Ik wilde echt even langs de huisarts deze ochtend. Ik heb al tijden last van wat lijkt op allergische verschijnselen in allerlei vormen en maten. Problemen met mijn buik (die grotendeels verholpen zijn door het schrappen van melk) maar ook hooikoortsachtige verschijnselen. Veel hoesten, dagen met niesbuien van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, en op die dagen kun je meestal ook een emmer onder mijn neus zetten.

Toch maar tijd voor een gesprekje en kijken of ik ergens een testje kon laten doen. Het was koud kouder koudst, niet normaal! Dus ik pikte lekker de auto mee. Jammergenoeg was het inloopspreekuur deze ochtend geschrapt, omdat mijn huisarts nachtdienst had gehad. Grrr. Ok, morgen nog maar eens proberen.

De dag eindigde wel fantastisch leuk met een mailtje van Fit for Free. Op de Gezondheidsbeurs had ik meegedaan aan een challenge en ik bleek een van de winnaars te zijn! Prijs? Een compleet jaar gratis sporten inclusief fitness, groepslessen, zonnebank en sportdrank. Hoe ontzettend leuk! Komende maandag (vandaag, als je dit leest) mag ik mijn pasje ophalen en ga ik bespreken wat ik precies wil gaan doen – ik denk dat ik ga focussen op kracht maar dan wel voor mijn hele lichaam. Mijn armen en core kunnen best wat extra’s gebruiken, en hopelijk haal ik binnenkort de cardio weer uit het hardlopen.

Dinsdag

Dinsdag

Goed, herkansing bij de huisarts! Ik ben een tijdje geleden geswitcht van huisarts en ben daar nog altijd heel blij mee, want deze nieuwe is echt een voortvarende man. Hij luisterde naar mijn klachten, vroeg wat door over het gebouw waarin ik werk, merkte op dat ik in 2008 en 2014 ook al eens met dit soort klachten bij de huisarts was geweest en verbaasde zich er over dat geen enkele andere huisarts ooit een allergietest had voorgesteld. Ik kon meteen die middag terugkomen want die deden ze gewoon ter plekke op de praktijk.

Ok! Dat was snel! Ik regelde eea met werk en zat rond vier uur weer bij de assistente, die mijn arm beplakte met cijfertjes, er druppeltjes vloeistof met allergenen naast druppelde en daarna met een heel scherp mesje krasjes maakte in mijn arm. De vloeistof zou dan in de krasjes zakken en waar ik allergisch voor was zou blijken.

Na een kwartiertje armpje-staren zat er naast nummertje 2 een bultje op mijn arm: de controle vloeistof (oftwel, ja, de test deed het …). De rest? Nada niks noppes! Geen reactie op huisstofmijt, pollen, bomen, grassen, katten, honden, weet ik veel. Zowel de assistente als ik waren hogelijk verbaasd gezien mijn klachten. De huisarts zou me de volgende dag terug bellen.

Woensdag en donderdag

Dit waren gewone werkdagen voor mij. De huisarts belde me woensdagochtend terug, we gaan proberen mijn overgevoelige luchtwegen wat te kalmeren met een pufje. Er zit een heel fijngemalen poeder in met corticosteroiden, die ontstekingsremmend werken. Eens kijken of dat helpt. Mogelijk ben ik echt wel ergens overgevoelig voor, maar niet voor de meest voorkomende allergenen waar mensen op reageren. De komende tijd moet ik 2 keer per dag gaan inhaleren en kijken of het wat uithaalt. Hopelijk gaat het hoesten wat naar beneden. Is dat het geval, dan gaan we weer langzaam afbouwen met de inhalator.

Woensdagavond zou ik normaal gesproken zijn gaan sporten, maar mijn trainster was helaas ziek, dus die sessie ging niet door. Wat raar, zo’n hele week zonder sport!

Donderdag was eigenlijk een beetje een prut dag. Veel werk, wat prima was, maar in de avond hadden we een afdelingsbijeenkomst en yup, we gaan weer reorganiseren. De eerste keer dat het woord viel. Met mogelijk baan behoud, maar er gaat wel heel veel veranderen en voor mij, als flexwerker (ik heb een jaarcontract) is het allemaal weer onzeker. Ik heb dit in mijn vorige baan al een keer meegemaakt, en ik vond het ontzettend stressvol. Ik weet op dit moment ook nog niet goed wat ik er van moet vinden.

Vrijdag

Vrijdag

Ik sliep als een blok en werd wakker met het gevoel alsof iemand een stomp op mijn ogen had gegeven. Niet echt lekker, helemaal groggy en zo gespannen als een veer. Ik moest eigenlijk naar de fysio maar had dubbel geboekt met de tandarts, dus nu wordt het dinsdag naar de fysio. Ik heb behoorlijke tandarts angst dus de rit er naar toe was niet fijn. Daarnaast zat ik met mijn hoofd bij mijn werk en dat maakte het erger. Laten we zeggen dat het uiteindelijk resulteerde in vijf minuten in de stoel, vervolgens naar buiten vluchten en in huilen uitbarsten haha. Oeps. Hoe awkward. Nou heb ik gelukkig geen gaatjes of iets dergelijks, dus ik ben er weer voor een half jaar van af, maar suf was het eigenlijk wel.

De rest van de dag verliep gelukkig beter. Ik haalde mijn inhalator op en leerde meteen hoe ik deze moest gebruiken. Het was goed weer, en A. en ik timmerden zo’n beetje ons hele nieuwe schuurtje in elkaar. We kwamen een aardig eind – alleen het dak moet er nog op en dan de deur. Volgende week! We hadden lol, ook al werd het in verloop van de dag wel flink koud.

Ook mooi, aan het eind van de dag werd A. gebeld door een potentiele nieuwe werkgever. Heel erg fijn. Hij mag op gesprek komende dinsdag, dus fingers crossed! Prachtige baan ook, veel dichterbij, ik hoop. In de avond ging ik nog even bij mijn ouders langs, fijn. Ze vertrekken binnen nu en een maand naar Griekenland voor minstens een half jaar, dus nu kan het nog!

Zaterdag

Zaterdag

Wakker worden met een koortslip is altijd fijn, not. Misschien dat ik daarom vrijdag zo’n off day had? Zaterdag was gewoon een fijne dag met A. thuis, en in de loop van de middag vertrok ik eerst naar Amsterdam om voor de tweede keer mijn Tiffany kettinkje in te leveren voor reparatie (grrr, ik wilde eigenlijk een nieuwe maar daar doen ze niet aan geloof ik) en daarna naar Alkmaar voor een awesome girls night met zes vriendinnen. Zo fijn, even helemaal relaxen met meiden bij wie je echt alles kwijt kunt. Lieverds, jullie weten wie jullie zijn, I love you. Het werd half vier, en om half negen was ik weer wakker, gaaaaaaap.

Zondag

Zondag

Rustige dag vandaag, met de rit terug van Alkmaar naar huis en verder relaxen en een beetje opruimen. Oh, en een verandering. Vanaf vandaag schrijf ik niet meer voor Just Keep Running. Het zal even wennen zijn, maar sommige dingen komen en gaan in dit leven, en deze ging. Ik blijf hier in ieder geval nog gewoon vertellen over mijn sportavonturen en de weg naar mijn herstel van de knieblessure. Fijne week allemaal!!