Select Page

Oeps, ik heb een beetje heel veel foto’s dit keer. En dat terwijl de week wat hardlopen betreft best wel in het water dreigde te vallen. Gelukkig eindigde mijn sportweek fantastisch – het goede zat in de staart!

Deze januari loopt het bij mij qua training allemaal niet zo lekker. Een aantal weken geleden zei ik dat ik mijn afstanden moest gaan uitbreiden, maar voorlopig lukt me dat niet goed. Op het moment zit ik tussen twee banen in, en ik moet zeggen dat dat me mentaal niet in de koude kleren gaat zitten. Ik wil wel lopen, maar ik krijg mezelf soms toch niet zo goed gemotiveerd om naar buiten te gaan. Wat stom is, want het helpt juist om alles in mijn hoofd op een rijtje te zetten.

Schiet niet op met lopen

Gelukkig zit er wel schot in de zaak – er is een hele leuke baan die op me wacht, en die komt ook heel vlot dichterbij! Ik had afgelopen week een gesprek daar over, en een groot deel van de tijd daarvoor ging in voorbereiding zitten. Maandag en dinsdag liep ik dan ook niet. Woensdag wilde ik wel maar kwam het er niet van, en toen ik donderdag opstond met het plan om te gaan lopen, zat mijn hele hoofd dicht.

Een allergische aanval ergens door – hoogst irritant. Ogen dicht, keel dicht, 20 keer niezen in een minuut. Ik had de hoop voor deze week eigenlijk al een beetje opgegeven. Vrijdagochtend was het wel wat beter maar niet goed genoeg, dus mijn chi running training ging ook niet door. Grrr!

Vrijdag

Ijzig koud buiten, maar wel mooi!

Flink wat ijs in de sloten

Vrijdagmiddag begon mijn hoofd een beetje op te klaren, en dus schopte ik mezelf alsnog naar buiten. Het was echt ijzig koud, KNMI rapporteerde de eerste ijsdag in twee jaar, en het lopen ging niet fantastisch. Maar hey, ik liep wel. Het werden vier kilometers met heel wat wandelpauzes tussendoor, want ik had het nog steeds goed benauwd.

Plofhoofd haha

Maar goed, ik kwam uiteindelijk wel als een blij ei thuis – het was echt zo mooi buiten met de berijpte velden en de tintelend frisse lucht. En ik had gelopen! Of ik de volgende dag dan ook de Running Club training ging doen, liet ik nog maar even in het midden.

Introductie Oriëntatie

Zaterdagochtend deed ik mijn ogen open, het was al acht uur … ik lag in bed te twijfelen. Een korte blik op Facebook liet me allerlei foto’s van sneeuw zien. Wat? Sneeuw? Echt?

Hardlopen in een besneeuwd bos!

Ik sprong mijn bed uit, en ja, het klopte. Er lag een flink laagje bij ons, de wereld zag er prachtig uit en hardlopen zou een cadeautje zijn. Natuurlijk ging ik. De training ging ook gewoon door, en we gingen iets speciaals doen vandaag. In het natuurgebied Surae bij Dorst zouden we een introductieles oriënteren krijgen. Kort gezegd: je zoekt een startpunt uit, en met een militaire kaart met aanduidingen voor terrein en hoogte moet je een aantal punten zien te vinden.

Prikpaaltjes!

Ha! Gevonden!

Op die punten staan paaltjes met een prikker er bovenop, die een bepaald patroontje in het papiertje zet dat je bij je hebt. Zo kun je laten zien dat je het punt ook daadwerkelijk hebt gevonden. Sowieso was dit al een hele leuke training vond ik – de afstanden naar de punten waren niet al te ver en je moest ook nog eens je hersenen gebruiken voor het navigeren. Maar met de sneeuw erbij werd het ook nog eens echt uitzonderlijk mooi.

Prachtig

Winter wonderland

We liepen dwars door onverhard terrein, van zand tot bos tot strand (langs meertjes). Alles bedekt onder een laagje sneeuw. De zon kwam ook nog op, en het landschap was echt adembenemend. Dit zijn nu de dagen dat je denkt, hier doe ik het voor. Kijk nou hoe mooi dit is. Wat is Nederland een prachtig land! En wat is het leuk om dit met een enthousiast stel mensen te mogen beleven!

Running Club Breda!

Bron bovenstaande foto: Ferry Holierhoek

Heb jij ook wel eens een bijzondere training gedaan?