persoonlijk

Chemo – hoe gaat dat nu?

De eerste keer dat ik op de dagafdeling kwam waar chemotherapie wordt gegeven, schrok ik me rot. Niet omdat al die mensen er nou zo slecht uit zagen, maar vanwege de hoeveelheid mensen die er zat. Zeker wel 15 man aan het infuus, dag in, dag uit.

Nu begreep ik van mijn oncologe ook dat tegenwoordig 1 op de 6,5 vrouw borstkanker krijgt. Bij vrouwen die geen borstvoeding geven schijnt dat zelfs 1 op de 4 te zijn. Onvoorstelbaar. Het klopt ook wel als je in dit wereldje duikelt, iedereen kent wel iemand die, of heeft zelf … nou ja, vul maar in. Gelukkig herstelt 85 tot 90 procent ook weer. Door het type tumor dat ik heb, zit ik op de hoogste overlevingscurve.

En nog een keer …

Op het moment dat ik dit schrijf hang ik zelf ook weer aan het infuus. Ik mag er een hele dag voor uittrekken, want ik krijg eerst twee varianten immunotherapie, en daarna twee varianten chemotherapie. Tussendoor wordt het infuus nog gespoeld, krijg ik ook nog middelen tegen misselijkheid en als ik “pech” heb gaat er ook nog een zakje bloed tegenaan omdat deze kuur er voor zorgt dat mijn beenmerg niet lekker meer werkt en dus minder cellen aanmaakt. Vandaag is dat ook weer zo. Ik kom in de ochtend binnen, en ik trek zo’n beetje de deur achter me dicht samen met het personeel.

Immunotherapie is wel een intrigerend iets hoor. Door het type tumor dat ik heb werkt dit bij mij heel goed. Het is gerichte therapie, omdat de tumorcelletjes een aantal receptoren hebben waardoor de therapie mijn immunsysteem kan vertellen dat die specifieke cellen kapot moeten. De cellen zijn het slot en de therapie is het sleuteltje. Daardoor valt mijn systeem alleen die specifieke cellen aan en dat geeft ook minder bijwerkingen.

Maar omdat ik ook een paar lymfeklieren in mijn oksel heb zitten die meedoen, krijg ik ook twee varianten chemotherapie. Dat maakt geen onderscheid tussen gezonde en tumorcellen. Eigenlijk is het net zoiets als schieten met een schot hagel op een vlo: alles wat snel deelt in mijn lichaam (huid, haarzakjes, slijmvliezen, zenuwen, tumorcellen) wordt aangevallen. Dus ook eventueel verdwaalde slechte cellen in de rest van mijn lijf. De gezonde cellen hebben het vermogen om weer te herstellen, de slechte cellen niet.

Dit is waar je je zo beroerd van gaat voelen, want er gaat iedere keer toch heel veel stuk. Vooral mijn slijmvliezen hebben het hard te verduren en dat uit zich in van alles – misselijkheid, niks meer fatsoenlijk kunnen proeven, darmproblemen, pijnlijke toiletgang (aaaarrgh afschuwelijk) en algehele malaise. Vergelijk het als een kruising tussen een zware kater en een stevige buikgriep. En dat dan anderhalf tot twee weken lang, zes keer.

Maar ik ben bijna klaar! Vandaag is nummer vijf van zes. Nog twee keer je relatief ok voelen en dan weten dat dat vanaf overmorgen weer helemaal de mist in gaat. Vandaag is de laatste keer dat ik het gevoel heb dat ik weer in een vervelend cirkeltje ga rondlopen, want de volgende keer, over drie weken, voelt aan als de weg naar boven. Want die operatie die er aan komt lijkt peanuts in vergelijking met het chemotraject.

Resultaat

De resultaten zijn ook fantastisch! De tumor was op de tussentijdse scan helemaal weg (score!) en de lymfeklieren zijn drastisch verkleind. En dan moesten er nog drie kuren overheen. Het gaat dus voorlopig helemaal goed komen, al blijft de angst er natuurlijk wel … komt het nog een keer terug? Daar zal ik nog wel een keer een ander stuk over schrijven.

Bewegen!

Ik probeer nog steeds te blijven bewegen en via het revalidatietraject te blijven “sporten” (wandelen op de loopband, wat krachttraining voor mijn armen, crosstrainer etc). Dat gaat meestal maar gedurende één week van de drie, maar alles is meegenomen. Vanaf deze kuur draaien we de dosis chemo naar 75% om de bijwerkingen een klein beetje te verminderen. Vanwege de goede uitslagen kan dat ook. Ik hoop dus dat ik me wat beter ga voelen en wat meer kan gaan bewegen. En vanaf volgende keer staat het opknappen in het teken van wandelen. Gaan met die banaan, naar buiten als het kan en even genieten van het feit dat de grootste hobbel is genomen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.