Select Page

Vorige week hakte ik een knoop. Ik ga tijdens de CPC niet de halve marathon lopen. Het lukt me op dit moment niet goed om de afstanden uit te bouwen, en dan is het niet verstandig om versneld zo’n afstand te gaan forceren. Ik ben opgelucht!

(ook gepubliceerd op JKR)

Ik loop tijdens de CPC wel hoor! Mijn inschrijving is omgezet naar de 10 kilometer afstand, en daar voel ik me veel lekkerder bij. Er lopen nog een aantal meiden van Just Keep Running deze afstand, dus we gaan er mooi een feestje van maken.

Deze week deed ik het wat rustig aan. Het was in alle opzichten een hele spannende week voor mij en ik merk dat spanning en hardlopen bij mij niet zo goed samen gaan. Gelukkig kwam daar halverwege de week verandering in: ik heb een nieuwe baan! Er viel een last van mijn schouders 🙂 Hopelijk gaat dit komende week ook zorgen voor meer rust en dus lekkerder lopen.

Fiets ophalen

Petje op en gaan!

Woensdag liep ik een rondje van zo’n 4 kilometer, door de druilerige regen. Geen probleem, het was wel lekker eigenlijk. Ik was de dag ervoor naar Rotterdam geweest en mijn ouders waren zo lief om me met de auto terug naar huis te brengen.

Het gevolg was dat mijn fiets nog op het station stond, en ik besloot hem hardlopend op te gaan halen. Dat was lekker – ik had er ook aardig de sokken in. Op een aantal stukken zat ik op een pacing van 6’16” en mijn overall gemiddelde was 6’46”. De vorm komt, zeker op de kortere stukken, gelukkig weer terug. Ook dat sterkt me in het besluit om voorlopig te focussen op de kortere afstanden.

Sneeuw!

Sneeuw en zon, wat wil je nog meer?

Grote grijns :)

Vrijdag was het tijd voor de Chi Running training. Het had de avond er voor flink gesneeuwd en alles was wit en keihard bevroren. Louis en ik hadden afgesproken bij een plas in de buurt, omdat we onder anderen gingen kijken naar de stand van mijn voeten tijdens het lopen. Zand was dus wel handig voor de afdrukken. In dit geval lukte sneeuw ook prima!

Oeps - dat is behoorlijk scheef

De plas lag er prachtig bij met het witte laagje. En wow, wat was het bekijken van mijn voetafdrukken confronterend! Ik loop als een pinguinnetje met mijn voeten mooi naar buiten. Kuch.

Verder oefenden we het lopen in de Chi houding met metronoom, waarbij het tempo steeds verder opgevoerd werd. Het doel is om te lopen met 180 passen per minuut: dit zorgt voor de ideale verhouding tussen grondcontact en voetjes van de vloer. De passen zijn kort, je grondcontact is laag, je snelheid hoog. Gevolg: een flinke vaart en minder klappen op je spieren en dus minder blessures.

Toen daar ook nog oefeningen in helling bij kwamen (dus, knikken vanuit je enkels en lopen met behulp van de zwaartekracht), raakte ik helemaal de kluts kwijt. Te veel dingen om tegelijk aan te denken. Ik had het gevoel dat ik door de helling op mijn snufferd zou gaan, dus ik begon met van alles te compenseren.

Ik liep echt te zwabberen joh! Het voelde raar, zag er niet uit en ik kreeg het niet goed meer onder controle. Pffff … dit is best moeilijk!

Ik probeer me er niet al te druk om te maken. Alle begin is moeilijk en ik heb nog zeven trainingen te gaan. Volgende keer gaan we met een camera aan de slag, help! Dan gaan we opnemen hoe ik loop, en kan ik zelf beter zien wat goed gaat en wat we moeten corrigeren. Ik ben benieuwd.

Buikspieren

Abs Challenge!

Zondag wilde ik niet gaan lopen – er stond vandaag al een run op de planning, vandaar – maar wilde ik ook niet helemaal stil zitten. Toevallig kwam ik bij Stacey van Legally-Brunette een Abs Challenge tegen voor februari. Ik zwichtte. Deze moet te doen zijn, het is 28 dagen en er wordt langzaam opgebouwd. Die buikspieren moeten er toch eens van komen en gaan me alleen maar helpen bij de komende wedstrijden.

En zo lag ik zondagavond op mijn matje voor de TV crunches en situps te doen met The Vampire Diaries op de achtergrond. We gaan zien of ik het ga volhouden deze maand 🙂

Heb jij je al ingeschreven voor wedstrijden dit voorjaar? Op welke afstand focus jij?