Select Page

Sporten is leuk, sporten is gezond, maar sporten is ook tijdrovend en soms heb je er gewoon helemaal geen zin in. Hoe blijf je toch gemotiveerd? Voor iedereen vast anders, maar ik heb inmiddels een paar dingen ontdekt die voor mij wel werken.

Zo sportief als een nijlpaard

Dat was ik, tot zo’n anderhalf jaar geleden. Ik was zo’n meisje dat overal aan begon maar het dan nooit afmaakte. Omdat het niet leuk genoeg was, omdat ik het niet in 1 keer kon, omdat ik er geen tijd voor vrij maakte. Tot ik hardlopen ontdekte. Ik kon het me – voordat ik begon – eigenlijk niet voorstellen dat hardlopen leuk kon zijn. Wat kon er nou fijn zijn aan zwoegen door weer en wind met onflatteuze kleding aan, zwetend als een otter, een hoofd als een tomaat en binnen 3 minuten uitgeput?

Toch begon ik. Omdat ik merkte dat mijn conditie prut was. Omdat ik niet lekker in mijn vel zat. Veel ziek was. Ongezond at, en leefde. En als je 20 bent kun je daar wel mee weg komen, maar ik merkte dat dat zo tegen de 40 toch heel anders aanvoelde.

Een vriendin wilde de Dam tot Dam gaan lopen. Of ik mee wilde doen. Halfslachtig zei ik ja. Uiteindelijk liep ik die niet, maar was ik wel enthousiast geworden. Daarna pikte GirlsLove2Run me op met nog vier anderen, en de rest is geschiedenis. Maar goed, hoe houd ik mezelf nu gemotiveerd?

Stel een doel

Ik denk dat doelen stellen voor mij echt de belangrijkste factor is. Als ik me inschrijf voor een wedstrijd met een nieuwe afstand, dan merk ik dat de motivatie om daarvoor te trainen er vanzelf is. Die halve van Amsterdam heeft er echt voor gezorgd dat ik dit jaar aan zoveel meer hardloop kilometers zit dan het jaar ervoor. Je betaalt voor zo’n wedstrijd, en daarnaast vertel je iedereen in geuren en kleuren dat je mee gaat doen. Dan is het een beetje suf als je er van af moet zien omdat je je er niet genoeg voor hebt ingespannen, toch?

Daarnaast voelt het aan als een soort race tegen mezelf. Kan ik dit? Ga ik dit halen? En denk aan het fantastische gevoel straks na afloop – dat heb ik wel lekker even geflikt!

Zoek gelijkgestemden

Social media is voor mij een enorm motiverende factor. Ik ben lid van een aantal Facebookgroepen op het gebied van hardlopen, volg hardlopers op Instagram en Twitter, en bloggers via Bloglovin. Mijn timelines zijn dagelijks gevuld met enthousiaste mensen van elk denkbaar hardloopniveau die lekker hun rondjes lopen, mooie foto’s delen en elkaar tips en tricks geven. Even een uurtje inspiratie opsnuiven en ik heb zo weer zin om de schoenen onder te binden en naar buiten te stappen. Gaan met die banaan!

Sport niet (altijd) alleen

In het verlengde daarvan: zoek die gelijkgestemden ook in real life op! Ik sloot me aan bij een Running Club die op vaste tijden loopt. Super, want je hebt meteen al je eerste loop van de week te pakken en doordat je met meerderen bent, is die stok achter de deur om ook echt te gaan veel groter. Tel daarbij op dat je je aan elkaar optrekt, je elkaar uitdaagt tot grotere prestaties en het gewoon gezellig is … spreekt voor zich lijkt me ūüėČ

Koop eens een leuk kledingstuk of gadget

Er is niks dat zo motiverend werkt als dat nieuwe sportbroekje dat je wilt uitproberen, of die nieuwe drinkbelt die je moet gaan helpen op je weg naar de 21 kilometer. Zodra ik iets nieuws in handen heb dat met mijn sport te maken heeft, moet ik het ook uitproberen natuurlijk he? Dit kan een duur grapje worden als dit je enige motivatie is – gelukkig zijn er meer – maar het kan wel net dat zetje zijn dat je nodig hebt om weer eens iets te gaan doen. En daarnaast, je kunt het zo duur maken als je zelf wilt. Natuurlijk hangen er winkels vol met merk kleding, maar H&M en zelfs de Action hebben soms echt super goede sportkleding tegen een heel vriendelijke prijs.

Progressie en afwisseling smaakt naar meer!

Ik weet niet hoe dat bij jou zit, maar altijd maar hetzelfde rondje lopen op hetzelfde tempo wordt op een gegeven moment doodsaai. Ik heb echt afwisseling nodig om het nog leuk te vinden. Dus deel ik mijn trainingen in: ik loop eens een tempoloopje, dan weer een interval en dan weer eens een langzame duurloop. En vaak kijk ik of ik weer eens een nieuwe route kan gaan lopen met bijvoorbeeld wisselende ondergrond. Niet altijd asfalt, maar ook wel eens klinkertjes of een stuk onverhard. En met wisselende muziek in mijn oortjes of, zoals laatst, gewoon een luisterboek. Kan ook!

En juist doordat je afwisselt, bouwt je lichaam weerstand op tegen de klappen die het krijgt van het hardlopen. En daag je je lichaam uit om over grenzen te gaan, te herstellen, en dan nog een stapje verder te gaan. Voor je het weet zie je progressie. Kun je ineens wel die 5 kilometer aan één stuk lopen, of loop je, zoals ik dus laatst, ineens ver onder je laatste wedstrijd PR zonder dat je je er overmatig voor moet inspannen. De overwinning Рdat gevoel dat daaruit voortvloeit! Dat is voor mij vaak nog de grootste motivator.

Wat is voor jou de reden om toch weer je loopschoenen aan te trekken? Vertel het me in de comments!