Select Page

Wat een prachtig weer ineens deze week. Zon, zon, zon! Althans, op de dagen dat ik tijd had om te rennen dan. Dat waren er niet veel, ik had een hele drukke week. Gelukkig kon ik er toch nog twee keer op uit.

Dit is de laatste week dat ik tussen twee banen in zit. Eigenlijk wilde ik hier een heerlijk rustige vakantieweek van maken, maar dat liep even anders. Dinsdag ging ik op bezoek bij een hoogzwangere vriendin – spannend! – en woensdag liep ik een groot deel van de dag in te pakken en te sjouwen bij een andere vriendin die gaat verhuizen. En oh ja, ik ontdekte dat iemand mijn fiets gestolen had vanaf het station, heel fijn.

Tel daar de donderdag bij op dat ik op de valreep mijn contract voor mijn nieuwe werk moest gaan tekenen en dus heel snel ook op zoek moest naar een nieuwe fiets… en eigenlijk alleen de vrijdag en het weekend bleven over!

Vrijdag

Vrijdag begon ik dan ook meteen met de Chi Running-training. Door omstandigheden hadden we vorige week de training moeten overslaan en ik ging er nu dan ook een beetje onzeker naar toe. Vorige keer ging het niet heel erg best, zoveel dingen om te onthouden! Ik was een beetje bang dat het vandaag ook zo zou gaan.

Les in een prachtige omgeving

Het viel mee. Ik had het gevoel dat het lopen wel beter ging, alhoewel ik na de training flink last had van mijn rug. Ik heb een flink holle rug en die houding wordt door het chi runnen gecorrigeerd en daar zijn de spieren het bepaald niet mee eens. Uiteindelijk moet dat wel wegtrekken, en krijg ik er een gezondere houding voor terug.

Het was prachtig weer deze ochtend, wel wat aan de koude kant, maar we gingen dit keer toch een stuk meer lopen dan de vorige keren dus ik was al vrij snel goed opgewarmd. Het is bijzonder, door het lopen op de metronoom, de kortere passen en andere houding is mijn basistempo tijdens deze trainingen hoger dan normaal. Het helpt allemaal mee om op de kortere stukken mijn snelheid te vinden.

Op het punt om te gaan rennen

Louis wilde mijn loopje op video zetten, zodat we gerichter aan de slag kunnen met wat ik wel en niet goed doe. Het is toch handiger om jezelf terug te zien, want ik vind het heel lastig om nu echt te voelen of ik in een goede houding loop of niet. Ik weet niet precies wat er is gebeurd, maar het filmen is helaas niet goed gegaan. Het leverde hier en daar wel gewoon leuke foto’s op haha. Volgende keer beter!

Zondag

In het weekend barstte hier het carnaval los natuurlijk. Mijn man en ik zijn niet van die carnavallers, dus vluchtten wij naar het hoge noorden, waar we samen met drie vrienden het Hielander Whisky Festival in Alkmaar bezochten. Dit festival wordt gehouden in deĀ Grote Kerk in Alkmaar, prachtig! We hebben erg veel lekkere whisky kunnen proeven en hoewel je tussendoor heel veel water drinkt (ter voorkoming van enorme dronkenschap, maar ook om de smaak in je mond weer neutraal te krijgen voor de volgende proeverij) ging het ongemerkt best hard met de alcohol. Zo’n dram whisky bevat toch tussen de 48 en 65% alcohol.

Strakblauwe lucht

Zondagochtend had ik niet echt een kater maar was ik een beetje algeheel brak, je kent het wel. Het weer was echter schitterend, de Just Keep Running-whatsapp stond vol met enthousiaste rennende meiden en ik vond dat ik toch echt nog een keertje moest rennen deze week. En zo deed ik dat ook.

Stretchen met die kuiten!

Het werd een klein rondje in de zon, en hoewel het best lekker ging qua snelheid en conditie, moest ik de avond ervoor toch snel bezuren. Alcohol veroorzaakt een kater doordat het je lichaam uitdroogt en dat vindt je lijf niet fijn. Nu had ik wel geen kater, maar ik was toch wel flink gedehydrateerd, kwam ik achter. Binnen de kilometer schreeuwden mijn kuiten het uit van de kramp.

Boer met kiespijn, jaja

Tja, boontje komt om zijn loontje he … ik heb hier en daar wat stretchpauzes ingelast. Mijn gezicht sprak op een gegeven moment ook boekdelen, glimlachen als een boer(in) met kiespijn!

Nou ja, ik ben toch maar gegaan! En het was toch lekker!

Loop jij ook wel eens als het eigenlijk een beetje zeer doet?