Select Page

De laatste keer dat ik hardliep is al weer een tijdje geleden – samen met Linda en Meike tijdens onze zogenaamde “slakkenloop”. Als ik terugkijk was het denk ik niet zo’n heel goed idee: er stond die dag een enorme wind, en ik denk dat ik precies hetgeen gedaan heb waar Huub me voor waarschuwde – overmoedig zijn. En dus lig ik nu echt stil – ik ga pas weer lopen als zowel Huub als ik er van overtuigd zijn dat ik het weer kan gaan proberen. Wat doe ik nu, in de tussentijd?

pam je haar danst!

Dat slakkenloopje was wel geweldig trouwens – meerdere keren tijdens die run, ondanks de pijn in mijn knie, dacht ik ‘oh ja, hier doe ik het allemaal voor’. Buiten zijn, sporten, leuk gezelschap, onderdeel zijn van iets groters. Ik mis het. Ik mis het gemak waarmee ik naar buiten stapte en volkomen gedachteloos heerlijk op pad kon gaan voor een lekkere run. Even lekker mijn hoofd leeglopen, meedoen aan wedstrijden, de spanning vooraf, en de ontlading achteraf samen met loopmaatjes en vrienden. In de aanloop naar de Rotterdam Marathon had ik het echt even moeilijk – 2017 zou mijn jaar zijn geweest en nu was het dat niet. Natuurlijk ben ik gaan kijken en heb ik degenen die wel heerlijk konden lopen aangemoedigd, en dat was echt fantastisch leuk. Het supporteren hielp me ook weer even uit dat dipje.

Krachttraining

Inmiddels gaan de krachttrainingen onverminderd door. Twee weken geleden introduceerde Huub een nieuw grapje – de bearcrawl. Nu had ik dat wel eerder gedaan maar dan gewoon tijdens de trainingen van Lisette en ik ben er niet bijster goed in. Hang er echter een prowler achter met 120 kilo (of zoiets? ik weet het niet precies) en ik ga als een speer haha!

bearcrawl

De progressie is heel duidelijk te zien en te merken, al blijven statische krachtoefeningen mijn zwakke punt. Vooral de squats doen me de das om. Vorige week zaterdag hadden we weer een groepstraining, en Arno wilde mee (de bikkel). Zwaartepunt voor mij lag al vroeg in de training, bij de squats dus. Waar anderen met drie reps klaar waren mocht ik er vijf (logisch ook, wat zwak is moet je trainen) maar holy mother*peep*  wat was ik er even klaar mee zeg. De rest van de training ging heel goed, al hadden we beiden de rest van de dag wiebelbenen en had ik de rest van het weekend een behoorlijk stijve rug.

Wielrennen

En toch kriebelt het. De krachttrainingen zijn heel erg leuk en effectief, maar meer dan twee keer in de week moet ik die niet doen – dat is denk ik een te grote aanslag op mijn lijf. Maar het weer wordt mooier, de dagen langer en darn it, ik wil naar buiten! Wandelen is prima maar dat biedt niet helemaal waar ik naar op zoek ben.

Ik denk al een tijdje na over de wielren optie. Degenen die mij goed kennen zullen zich daar wel over verbazen, want een van mijn lijfspreuken is dat “ik een takkehekel heb aan fietsen”. Maar dan hebben we het wel over woon-werk verkeer op fietsjes die gewoon best prut zijn. Ik vond fietsen op het vouwfietsje echt afgrijselijk. Maar sinds ik mijn Batavus heb voor fietsen hier in Breda en er aan de overkant in Tilburg een best aardig fietsend hybride fietsje staat, begin ik de lol er wel van in te zien. En daarnaast, vroeger (vroegah) had ik ook een enorme hekel aan hardlopen. Tijdens de coopertest op de middelbare school drukte ik het liefst mijn snor. Dat is nu ook heel anders, en ik denk dat dat bij wielrennen ook zo zal zijn.

Maar goed, na aardig wat inlezen duizelt het me wel van de termen. Shifters, groepen, in het wiel rijden, zeem in je broek, afmontage, cranks en cassettes … eeehh ja ok. Het tweedehandsje dat in de buurt te koop stond bij een goede fietsenmaker bleek te klein, en inmiddels heb ik een ander op zicht laten bestellen. Mijn maten zijn volledig opgenomen en er wordt dus iets besteld dat bij mijn lichaam en postuur past. Ik probeer me zo goed mogelijk in te lezen en ben inmiddels lid van een aantal facebook groups voor fietsende vrouwen, en langzamerhand word ik steeds enthousiaster.

Ik ben heel benieuwd, en vind het ook wel heel erg spannend. Want tja, wielrennen is wel wat anders dan gewoon fietsen, zeker met die schoenen vast aan de pedalen (nee nee nee, trappers mag je niet zeggen met racefietsen!). Ik ben niet zo heel erg euh, elegant soms laten we maar zeggen, dus ik zie mezelf zo al met fiets en al omkukelen bij een stoplicht. Nou ja, we gaan het zien!