Select Page

Het gaat even lastig met de regelmaat op het moment. Mijn werk is zo druk dat ik doordeweeks niet aan lopen toekom – mede doordat ik nu ook met het openbaar vervoer reis. De weekenden gebruik ik om bij te komen. Maar, het einde van de drukke periode is in zicht. Vanaf volgende week kan ik weer regelmatig hardlopen gelukkig! Voorlopig teer ik even op de prachtige plaatjes die ik vorige week schoot.

Vorige week zaterdag reed ik in mijn loopkloffie naar het Mastbos voor de wekelijkse run met de running club. Ik had er echter niet op gerekend dat de oprit naar de snelweg afgesloten zou zijn. Ik moest ineens dwars door de stad en dat duurde aanzienlijk langer dan gepland. Mijn loopgroepje was het bos al in. Ik zette er flink de sokken in om hen in te halen.

Het was flink mistig in het bos, dus het was lastig om de juiste loopgroep er op afstand uit te pikken. De groep waar ik achteraan holde, bleek mijn groepje helemaal niet te zijn, haha! En om nu het hele bos te gaan doorzoeken in de hoop ze tegen te komen, leek me onbegonnen werk. Ik trok dus mijn eigen plan. Minder gezellig, maar wat wel handig was, was dat ik nu mijn eigen tempo aan kon houden en op plekken kon stoppen om de schoonheid van het bos in de mist vast te leggen. En wat was het prachtig!

Bosmeer

Het bos is doorspekt met vennen en meertjes. Op mijn run achter de verkeerde groep aan kwam ik langs dit uitgestrekte bosmeer met watervogels. Zo mooi!

Bomen in de mist

Een stukje verderop langs hetzelfde pad kwam de zon op en scheen prachtig door de mist. Een leuk trucje bij dit soort fotografie is precies daar gaan staan waar de zon achter een boom verdwijnt. Zo verblind je je camera niet en kun je mistige schaduwen vastleggen.

20141206_100845

Uiteindelijk kwam ik weer terug bij de start van het pad rond het meer. In de verte kwam een andere hardloopgroep aan met behoorlijk snelle lopers. Ik moest snel zijn om ze net voor te zijn en dit bijzondere plaatje te schieten. Zo zie je, fotograferen en intervallen gaat best samen 🙂

Uiteindelijk liep ik zo’n 6 kilometer en kwam ik met rode wangen en een voldaan gevoel thuis. Toch gelopen ondanks wat tegenslag. Fijn!