Select Page

Aangezien dat plan om de halve marathon te gaan lopen in oktober zich nu toch echt vastgebeten heeft in mijn hoofd, leek het me geen overbodige luxe om mijn voeten en schoenen eens goed te laten nakijken. Ik ga proberen  me strak te houden aan mijn schema, en dat betekent meer lopen, en uiteindelijk natuurlijk ook langer lopen. Dat geeft een hogere belasting, en in het verleden liep ik daar blessures van op. Dat wil ik kost wat kost zien te voorkomen. Een onderzoekje was dus aan de orde.

vanwervenschot

Ik was nog nooit bij een podotherapeut geweest, dus had eigenlijk ook geen idee wat ik kon verwachten. Een klein rondje navragen bij hardlopende collega’s en mijn Facebook groepje vertelde me dat ik het beste niet alleen  mijn hardloopschoenen kon meenemen, maar ook andere schoenen die ik in het dagelijks leven veel draag. Dit omdat aan het slijtpatroon op de zool veel afgelezen kan worden over mijn loopgedrag. Met mijn Asics aan mijn voeten, en met mijn Flyknits, hoge laarzen en schoentjes met sleehak in een tas gestouwd, toog ik dus naar de podotherapiepraktijk Wervenschot.

Ik legde aan Jacqueline, mijn therapeute, uit waarom ik hier was. Op zich heb ik op dit moment nauwelijks klachten, nadat ik overgestapt ben van de Flyknits naar de Kayano’s, op een heel klein zeurtje in mijn rechter scheenbeen na (na We Own the Night van afgelopen zaterdag). Dat kleine zeurtje baart me echter wel zorgen, want ik wil niet dat dat zich weer uitbreidt. Jacqueline stelde voor eerst naar mijn schoenen te kijken.

Ze zag meteen dat de Kayano’s een heel stevig anti-pronatie blok hebben, dat is dus prima. De Flyknits zijn heel neutraal en soepel, en als dusdanig niet geschikt voor overproneerders. Helaas, nog maar weer eens een extra bevestiging. Dat wordt dus vrije tijd en niet hardlopen op die mooierds. Mijn laarzen en sleehakken zijn aan de buitenkant van de hak afgesleten (wat ik vreemd vond, want ik had dat met overpronatie dus juist aan de binnenkant verwacht). Jacqueline zei wel dat de slijtage te ver naar binnen begon, en dat ze daaraan al wel kan zien dat ik bij het dagelijks lopen toch ook wat overproneer.

podoscoop

Daarna mocht ik op een podoscoop gaan staan. Je staat met blote voeten op een glasplaat, met daaronder verlichting en een spiegel. Zo kun je heel goed zien waar de drukpunten liggen onder je voeten (waar raak je met je voetzool nu eigenlijk de grond?). Duidelijk zichtbaar was dat ik met mijn rechtervoet zowel aan de binnenkant (mediaal), als aan de buitenkant van de voetboog (lateraal) de grond raak. Normaal gesproken ligt het drukpunt op de laterale voetboog, en raak je met de mediale voetboog de grond niet. Links was dit minder geprononceerd, maar was de mediale voetboog eigenlijk ook niet hoog genoeg. Aha, eerste aanwijzing!

Voetbogen

Vervolgens mocht ik in een gang een looptest doen. Eerst gewoon wandelend, en daarna hardlopend, op blote voeten. En daar werd al snel duidelijk waarom ik geblesseerd raak. In het dagelijks leven corrigeer ik mijn overpronatie redelijk goed en wikkel ik goed af vanaf de buitenkant van mijn hiel naar de binnenkant van mijn voorvoet, zoals het hoort. Vandaar ook de slijtage van mijn hakken aan de buitenkant. Er is daar maar een hele kleine afwijking. Bij hardlopen echter, komen er veel grotere krachten op mijn voeten te staan en loop ik dus anders. Ik land al te veel naar binnen op mijn hiel, en vervolgens zakken mijn mediale voetbogen tijdens de afwikkeling helemaal door. Hallo peesplaatontsteking en shin splints! Mijn bovenbenen (en knieën dus) staan ook nog eens ietwat naar binnen gedraaid, en dat verergert de druk op de spier langs mijn scheenbeen en voetzool alleen nog maar. Rechts is geprononceerder dan links (en rechts heb ik dus inderdaad ook meer last).

Mijn schoenen lossen al heel veel op, maar het corrigeert net nog niet genoeg. D.m.v een 3-d scan van mijn voeten kan Jacqueline precies bepalen wat er nog voor nodig is om mijn voetbogen nog net dat extra beetje steun te geven, en de extra belasting op te  heffen. Kortom, er komen sportzooltjes in mijn Kayano’s. Over twee weken kan ik terug om ze helemaal op maat te schaven voor mijn Kayano’s. Ik neem dan ook mijn Lunarglides mee, in de hoop dat ze dan daar ook in kunnen, wel zo handig voor de winter. Het zal wel even wennen zijn, ik voorspel stramme kuiten en spierpijn op plekken waar ik dat normaal niet heb 😉

Ben jij wel eens bij een podotherapeut geweest?