Select Page

Wat een lekker weekje was dit! Ik ging weer aan het werk en verwachtte op sportgebied eigenlijk niet zo veel, omdat zo’n eerste werkweek vaak super vermoeiend is met alle informatie die op je afkomt. Het sporten zou er wel bij inschieten, dacht ik. Niets was minder waar!

Dinsdag

Mizuno Wave Inspire 11

Dinsdag begon al goed, na het werk lag er een bezorgbriefje in de bus, er was een pakketje afgeleverd bij de buurtjes. Ik ging het snel ophalen, hopend dat het mijn nieuwe schoenen zouden zijn. En ja hoor! Mijn prachtig nieuwe turqoise Mizuno’s lagen me aan te staren in het vloeipapier.

Lopen maar!

Het zijn Wave Inspire 11 schoenen, de lijn van Mizuno geschikt voor overproneerders. Mijn schoenen hebben de 2A leest variant geschikt voor smalle voeten. Mijn zooltjes passen er ook prima in al moet ik bij de rechtervoet nog wel iets schuiven merkte ik na afloop van mijn eerste run. Het is een beetje trial and error. Natuurlijk moest ik ze meteen uitproberen, en het mooie van mijn huidige werk is dat het zo dichtbij is dat ik op dit moment thuis kom als het nog licht is. Heel fijn! Schoentjes aan dus, en lopen maar.

Zonsondergang

Wow, ze lopen wel anders dan mijn Asics. Waar mijn Asics lomper zijn en zwaarder, zijn deze Mizuno’s duidelijk een stuk lichter maar ook wat stugger. Het is wennen, maar eigenlijk loopt het wel prima. En vlot ook, dit voelt voor mij aan als een hele snelle schoen! Ik loop maar een klein rondje, zo’n 2,5 km, want we moeten ook nog eten en ik wil de schoenen ook niet meteen op een langere run meenemen. Als ik thuis kom is de zon net achter de horizon verdwenen.

Zaterdag

Oh oh ...

De werkweek gaat super snel voorbij en tegen de tijd dat het zaterdagochtend is, ben ik behoorlijk gesloopt. Zoveel nieuwe namen en informatie! Ik zeg de Running Club af, lijkt me iets teveel van het goede. Mijn Chi Running training laat ik wel doorgaan. Om half twaalf ontmoet ik mijn trainer bij het Mastbos. We gaan dit keer letten op ademhaling, pasfrequentie en paslengte, en we gaan viaductjes lopen 🙂 Dit alles met een heerlijk dreigende hagelbui in de verte … die ons gelukkig schampt.

Waar ik vorige keer het gevoel had dat ik het nooit zou leren, gaat het dit keer echt veel beter. Ik merk dat ik minder hoef na te denken over van alles en ook het lopen op de metronoom gaat een stuk beter. Louis neemt me weer op, en ditmaal is het filmpje wel gelukt.

Goed en niet goed

Hij stuurt me naderhand twee stills uit het filmpje om me te laten zien wat goed gaat, en wat fout. Tot mijn verrassing is mijn houding goed – mijn kolom (van kruin tot stuitje) is een rechte lijn en de lichte helling naar voren is juist. Waar ik nog wel op moet letten is dat ik niet op mijn hiel land, maar op mijn middenvoet. Het is duidelijk te zien dat ik dat nog niet goed doe 🙂

Zondag

10K volbracht-5

Zondagochtend breekt heerlijk lui aan – we hebben de avond ervoor een filmavondje gehad bij ons thuis en ik ben niet van plan om heel vroeg mijn bed uit te stappen. Ik weet wel dat het buiten prachtig weer is, en vandaag is een van de laatste keren dat ik de 10 km aan kan tikken in voorbereiding op de CPC van 8 maart. De allerlaatste keer dat ik 10 km of meer liep was … grote schrik … tijdens de halve marathon op 19 oktober vorig jaar. Daarna heb ik eigenlijk alleen nog maar stukjes van 5 km of minder gelopen met soms een uitschietertje naar maximaal 7 km bij de Running Club.

Oeps.

Ik besluit om mezelf vooral niet druk te maken. Mijn horloge gaat wel om, maar ik ga totaal niet naar snelheid kijken. Ik ga 10 km lopen en als ik wil wandelen dan mag dat gerust. Ik besluit om deze run meteen maar als een training te beschouwen waarbij ik op techniek ga letten. Dus, middenvoetslanding, ontspannen enkels, voeten over elkaar heen tillen en niet sloffen, letten op ademhaling.

10K volbracht-6

Je hebt wel eens van die dagen dat je na 1,5 km al weet dat dit hem niet gaat worden. Je hebt ook wel eens dagen waarbij het lijkt alsof je naar het einde van de wereld zou kunnen lopen. Dat laatste, dat overkwam mij zondag. Mijn pasfrequentie lag hoog, ik landde netjes op mijn middenvoet, en ik merkte onmiddellijk dat het lopen daardoor zoveel meer ontspannen en relaxt was.

10K volbracht-7

Het weer was schitterend, na afloop had ik zelfs een roze voorhoofd van de zon. Mijn kuiten en scheenbenen werkten prima mee. Mijn muziek was fijn. De natuur was mooi. Iedereen zei “hoi” onderweg. Ik lette niet op de tijd, en ik liep eigenlijk zo naar de 10 km. Alleen de laatste halve kilometer werden wat zwaar vanwege pal tegenwind. Mijn verbazing was groot toen ik mijn tijd zag, 1’09″47 – twee minuten langzamer dan mijn laatste officiële pr op deze afstand. Wow, ok! CPC kom maar op!

Heb jij ook wel eens van die runs waarbij alle puzzelstukjes op zijn plaats vallen?