Select Page

Mijn sportweek begon veelbelovend vorige week – maar een paar uur nadat mijn laatste verslag online kwam op maandag stond ik alweer te trappelen! Ik heb deze week verder lekker gelopen in allerlei omstandigheden, maar uiteindelijk liep ik niet precies dat wat ik wilde. Lees maar mee.

Verse sapjes en hapjes!

Zoals jullie eergisteren al hebben kunnen lezen liepen Patricia en ik maandagavond de eerste GirlsLove2Run Rotterdam run, in de miezer regen. Inclusief workouts en loopscholing tussendoor. Hartstikke leuk. Mijn week begon dus sportief met een kleine 5 kilometer. Na afloop kregen we een lekker vers drankje voorgeschoteld en ook waren er glutenvrije hapjes. Goed geregeld!

Ik was op dat moment al wat schor, en dat verergerde de dagen erna zo erg dat ik woensdag mijn stem helemaal kwijt was. Voeg daarbij keelpijn, kuchen, en ik dacht echt dat er een griepje aankwam. Balen dus.┬áHet leek me slim om even een beetje rustig aan te doen en te wachten tot de bui echt los zou barsten – maar die kwam niet. Tegen donderdagavond was ik nog een beetje moe, maar mijn stem was weer terug en de keelpijn was weg. Fijn!

Chi Running met Louis

Mooi, want dat betekende dat ik mijn chi running-training van vrijdagochtend niet af hoefde te zeggen. Louis en ik focusten deze hele training op houding. Het is de bedoeling dat ik straks moeiteloos de juiste houding weet te vinden (spiergeheugen) maar vooralsnog is het veel nadenken en corrigeren haha! Ik sta in het dagelijks leven echt hopeloos doorgezakt met een holle rug, en moet dus echt leren wat nu precies “recht” is. Dat gevoel heb ik helemaal nog niet! Het voelt of ik met mijn voeten stom naar binnen sta en of mijn neus de lucht in wijst, heel raar is dat.

Afwisselend liepen we weer ‘normaal’ en op de chi-manier. Verder heb ik van Louis een boek meegekregen van Bram Bakker en Koen de Jong. Het heet “Verademing” en gaat dus in op ademhalingstechnieken. Ik vergeet nogal eens adem te halen omdat ik te veel met recht staan bezig ben, en sowieso heb ik soms moeite mijn adem onder controle te houden. Gaan we ook aanpakken dus.

Omgevallen bomen

We liepen niet ver, een kleine 2 kilometer, omdat er veel uitleg en stilstaan bij komt kijken. Het Mastbos was trouwens goed toegetakeld door de storm, overal lagen omgewaaide bomen en afgebroken takken, en op sommige plekken was de ondergrond een en al blubber. Oppassen geblazen.

Schitterend weer

Zaterdagochtend zou ik eigenlijk met de Runningclub gaan lopen, maar door Zelia’s schitterende PR van de dag ervoor op de 10 kilometer had ik ontzettende zin om die afstand ook weer eens te lopen. Het weer was ook prachtig, dus alle omstandigheden waren goed.

Mooie rietkraag

Beetje jammer dat ik na 1 kilometer kramp in mijn kuiten kreeg en dat ook zo bleef. Voeg daarbij een hele pijnlijke bilspier (uh?!? waar komt dit vandaan?? Misschien nog van de viaducttraining van vorige week?) en op vijf kilometer liep ik zowat te strompelen. Hop, naar huis. Soms zit het mee, vandaag zat het tegen. Ik had in ieder geval wel ruim voldoende tijd om foto’s te maken van de zonovergoten omgeving (kon ik af en toe ook even stilstaan en die kuiten masseren…) Volgende week beter!

Heb jij dat ook wel eens? Dat je ontzettende zin hebt, maar de run toch niet goed gaat? Hoe ga je daar mee om?