Select Page

toenikjezag

Ik behoor tot de generatie die het begin van Goede Tijden, Slechte Tijden heeft meegemaakt en intens meeleefde met de avonturen van Peter, Arnie, Myriam, Linda, Roos en Jessica. Antonie Kamerling leefde in mijn hoofd altijd als Peter Kelder door, en het was dan ook een schok toen het bericht van zijn overlijden op Nu.nl verscheen. “Toen ik je zag” geeft een openhartig kijkje in het leven van Isa Hoes en Antonie Kamerling – van de waarheid achter hun sprookjesachtige huwelijk.

Ik heb lang getwijfeld of ik het boek wilde kopen en lezen. Voor mij kwam Antonie’s zelfmoord als donderslag bij heldere hemel – ik volgde het shownieuws en zijn interviews waarin zijn depressies wel eens ter sprake kwamen niet zo – en ik wist niet of ik wel wilde meelezen over Isa’s schouder. Het voelde aan als een soort trainwreck syndrome. Alsof je in de file naar het dodelijk ongeluk aan de andere kant zit te kijken. Toch kocht ik het uiteindelijk, omdat ik een lange treinreis voor de boeg had en ik iets wilde om in te lezen.

Ik las het in twee dagen uit. Het is gemakkelijk geschreven en dus ook gemakkelijk in die zin om door te lezen. Het verhaal is – natuurlijk – minder gemakkelijk. Je weet wat er aan komt en dat hangt als een donderwolk over het hele boek.

De opsomming van de carrieres van Antonie en Isa, en hoe die samenliepen en weer uiteen gingen, ging wat mij betreft een beetje te lang door, maar de korte intermezzo’s die Isa in de vele hoofdstukken in italics er tussendoor zet maken dat je intens met haar meeleeft. Ze blijft zich afvragen, wat had ik beter, anders, eerder kunnen doen of zien? De wanhoop spat er, zeker aan het einde van het boek, van af en dat maakte wel dat ik het boek uitlas met een knoop in mijn maag.

Is het goed geschreven? Dat niet zozeer. Blijft het hangen? Jazeker. Die grote, intense liefde die niet te redden viel. Dat is wat bij mij is blijven hangen. Het raakte me. Het laat je denken hoe jij gereageerd zou hebben als je in een vergelijkbare situatie zat, en het maakte ook dat ik me intens dankbaar voelde voor mijn eigen relatie en de relatief kleine beslommeringen daarin. En dat maakt het boek voor mij goed – in ieder geval drie sterren waard.

ster_blauwster_blauwster_blauwster_witster_wit