Select Page

Toen ik me aan het begin van dit jaar inschreef voor de 1/4 Marathon van Rotterdam, vroeg Patricia of ik niet samen met haar de dag ervoor wilde vrijwilligen bij de Kids Run en de Mini Marathon. Goed idee! Als loper ben je zo afhankelijk van een goede organisatie, en zo’n organisatie komt alleen maar tot stand als je voldoende vrijwilligers hebt. Voor mij was het een manier om iets terug te doen in plaats van altijd maar er van uit te gaan dat het parcours voor je is geregeld en de drinkbekertjes klaar staan. Het leek me geweldig om de rollen eens om te draaien.

Zo gezegd, zo gedaan, ik stuurde samen met Patricia een mail naar de organisatie en zo’n twee weken voor de marathon kregen we beiden een mail dat we voor de zaterdag waren ingedeeld bij de startvakken en de verzorging tijdens de finish. Omdat ik toen al wist dat ik helaas de kwart niet zou gaan lopen vanwege mijn knie, besloot ik aan de organisatie te vragen of ik dan zondag ook nog kon vrijwilligen, en dan het liefst bij de medailles van de kwart. Als ik dan zelf niet kon lopen, dan kon ik mijn loopmaatjes in ieder geval die felbegeerde medaille omhangen nietwaar?

De organisatie vond het prima, dus ik werd ingedeeld bij de startvakken en medailles op zondag. Samen met lief loopmaatje Jolien, die ook heel graag eens een keer wilde meehelpen. Gezellig!

Vandaag lees je het verslag van zaterdag.

Reis en overnachting

Op vrijdagavond check ik nog even hoe laat ik zaterdag in Rotterdam moet zijn, en ik wil met Patricia afspreken hoe laat en waar we elkaar ontmoeten. En dan kom ik tot de ontdekking dat de NS uitgerekend in dit weekend werkzaamheden laat plaatsvinden tussen Breda en Lage Zwaluwe. Normaal gesproken is Breda-Rotterdam een prima verbinding, nu is het klooien met op een stuk van de reis een bus. Dat wordt vroeger van huis als ik op tijd wil zijn. Ik zie ook dat ik zondag al om 8 uur in Rotterdam moet zijn – en dat kan niet, want vanwege de werkzaamheden komt de eerste trein vanuit mijn richting pas rond 9 uur aan in Rotterdam. Baaaaahhh … hoe ga ik dit nu oplossen?

Ik besluit de nacht door te brengen in het huis van mijn ouders in Rotterdam. Okee, tas inpakken, alle spulletjes voor een overnachting mee, gaan met die banaan. Vanwege de strenge veiligheidseisen kunnen we echter geen tas kwijt in het start- en finishvak, dus die berg ik zolang op in een kluis op het station.

Patricia en ik ontmoeten elkaar op het Centraal Station en lopen gezamenlijk naar het Weena waar we ons moeten melden in het Hilton hotel. Daar moeten we een behoorlijke tijd wachten voordat eea op gang komt, en ik besluit ter plekke dat ik vanavond dus mooi wel gewoon naar huis ga. Als ik me morgen om 9 uur meld dan is dat vroeg genoeg.

Startvakken

Rotterdam Marathon 2016-04-09 13.22.13

Patricia en ik worden ingedeeld in vak E, waar we er voor moeten zorgen dat de juiste kinderen in dit startvak terecht komen. Soms is dat een behoorlijk gedoe met veel discussie, want we hebben instructie gekregen dat er geen volwassen coaches het vak in mogen zonder kinderen, en tassen mogen al helemaal niet mee. Op een gegeven moment staat er een coach voor mijn neus die beweert dat twee van zijn kids in het vak staan, of hij er in mag. Ik vraag hoe de kinderen heten en hij zegt zonder blikken of blozen “Tom en Jerry”. Ya right … nu kom je er echt niet meer in.

Verder worden we aangeklampt door heel veel mensen op zoek naar het kinderdorp, de EHBO, kraampjes specifiek bedoeld voor hun school, waar is mijn startvak, waar is mijn kind, waar moet ik gaan staan voor de Mini Marathon? Het is dat Patricia gelukkig al veel weet vanuit vorig jaar, want anders had ik me heel dom gevoeld en bijna niets kunnen beantwoorden. Wat mij betreft hebben we echt te weinig instructie gekregen om als nieuweling vragen te kunnen beantwoorden.

Patricia moet nog even met een kind met een bloedneus naar de EHBO en plotseling sta ik in alle drukte in mijn eentje de opening naar het startvak te bewaken. Gelukkig ziet een van de andere vrijwilligers dit, en zij springt in zodat ik niet zo sta te worstelen. Dank!! Het is dus vooral een beetje goed zelf nadenken en handelen. Op zich prima, maar voor een nieuwe vrijwilliger wel even een beetje wennen.

2016-04-09 13.42.23 HDR-1

Verder is het super gezellig. Er is veel muziek, er zijn enorm veel mensen op de been, en we lachen en grappen met mensen om ons heen. We zien Gabriella nog even langskomen, die is net haar startnummer op wezen halen en komt later – ontzettend lief – terug met een flesje water een een reep voor ons. Dank! Wij hadden de lunchpakketjes nog niet gehad namelijk (ook niet echt heel handig geregeld) en we hadden echt HONGERRRR. En DORST! Nou, geregeld, dank Gabriella!!

2016-04-09 15.32.20

Het startschot gaat en de eerste wave met kids komt in beweging. Dit is de wave met kinderen die 1 kilometer gaan lopen in de Kids Run, zij gaan als eerste weg. Ons startvak kan naar voren schuifelen achter het lint dat Patricia en ik aan beide kanten vast houden. Wij zijn de hekkesluiter van de Kids Run, achter ons lint staan de mensen voor de Mini Marathon. De volgende waves van de Kids Run worden ook weggeschoten, zij zullen 2,5 kilometer lopen. Ik sta rechts het lint vast te houden, de mensen achter mij zijn als een stel renpaarden in de stal, ze willen lopen!

2016-04-09 15.29.48-2 2016-04-09 15.40.20

Vlak naast mij staan drie jonge heren met wie ik in gesprek raak. Ze willen alledrie graag een podiumplek. Ik neem nog even een foto van ze met mijzelf er bij – zullen ze het resultaat halen wat ze graag willen? Ik hoop het voor ze. Het startschot klinkt en weg zijn ze!

Finishgebied

Patricia en ik haasten ons naar de overkant van de Coolsingel, want daar is het finishgebied, en de lopers van de 2,5 kilometer komen daar al lang en breed weer binnen. We delen bekertjes water uit aan de kinderen die over de finishlijn komen. Ik vis er eentje uit de massa die er niet goed uit ziet, ze heeft heel erg last van haar been en hoewel ze een hoogrode kleur in haar gezicht heeft, zijn haar lippen lijkbleek. Ik laat haar even op een stoepje zitten en haal er iemand van het medisch team bij die zich over haar ontfermt.

Nog geen vijf minuten later zie ik aan de overkant een meisje zitten tussen haar vriendinnetjes, zij zijn net over de finish, maar ook dit meisje ziet er niet goed uit. Ik vraag aan haar of het wel gaat, en ze zegt nee, ik voel me alsof ik flauw ga vallen. Ik zeg dat ze haar hoofd tussen haar knieeen moet doen en haal een tweede vrijwilliger uit het medisch team. Deze neemt meteen een rolstoel mee en neemt het meisje mee naar achteren. Ik hoop dat het goed gaat daar.

Ik ben net op tijd terug om de finish van de Mini Marathon mee te maken – wow, er is amper een kwartier verstreken! En ja hoor, de drie heren hebben alledrie een podiumplek, wat leuk!

Expo

2016-04-09 16.23.24 HDR 2016-04-09 17.36.16

Voor ons zit deze dag er op, Patricia en ik vertrekken naar het World Trade Center waar we Nicole ontmoeten. Nicole en Patricia overnachten vannacht bij Patricia’s zus. We gaan hun startnummers ophalen, slenteren wat over de Expo (natuurlijk koop ik weer eens iets, een nieuwe tight van CW-X en het boek Run Baby Run, over beiden in een later artikel meer). Wat een bedrijvigheid zeg, het is nu al druk, maar je voelt de spanning in de lucht, morgen de kwart en de hele! Heel de stad zindert van de anticipatie.

Ik besluit mijn tas uit de kluis te halen op het CS en naar huis te gaan. Net als ik afscheid neem van Nicole en Patricia en mijn metro wil pakken, loop ik volkomen toevallig en willekeurig drie meiden van een forum dat ik modereer tegen het lijf. Whooo, zoveel mensen in deze stad en dan net op de juiste tijd, op de juiste plaats zijn, wat bizar. Ze vragen of ik mee sushi ga eten en dat doe ik natuurlijk. En zo beland ik na een super gezellig diner als afsluiter eigenlijk veel te laat in mijn bedje …

Morgen het vervolg – anders wordt dit artikel wel megalang! Ben jij ook wel eens vrijwilliger geweest bij een hardloopevenement?