persoonlijk

Wat een slijtageslag

Toen we, ergens eind oktober, voor het eerst bij dr. Stevense (mijn oncologe) kwamen, wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Dat ik zes rondes chemotherapie moest ondergaan, ja dat wel, maar wat dat verder inhield en hoe dat zou gaan, geen idee. Ik was behoorlijk zenuwachtig voor het gesprek en ik kwam er niet veel beter uit.

Het protocol dat ze bij mij volgen heet het Tryphaena protocol, en dat is gewoon een mooi naampje voor een combinatie van 2 immuno- en 2 chemotherapieen ineen. Ik heb wel later gelezen dat er met dit protocol hele goede resultaten worden geboekt, en ook in mijn geval klopt dat. Dr. Stevense viel wel meteen met de deur in huis – “dit is een van de zwaarste kuren die we hebben.”

Oh goodies.

Tijdens het rijtje met mogelijke bijwerkingen begon ik te huilen. Natuurlijk is niet gezegd dat je alles krijgt, maar als je het zo in zijn totaliteit over je heen krijgt, dan komt dat wel binnen. En ik moest meteen de week daarop beginnen, dus veel tijd om voor te bereiden had ik niet. Aan de andere kant, kun je je op zoiets voorbereiden? Uit ervaring kan ik inmiddels zeggen – nee. Dat kun je niet.

Vijf kuren verder

Kaal werd ik. Mijn nagels vielen gelukkig niet uit. Ook mijn wenkbrauwen en wimpers zitten er nog op, al worden die inmiddels verdacht dun. Mijn conditie gaat steeds verder achteruit, ik ben in totaal inmiddels zo’n 12 kilo kwijt en in de eerste vier kuren kon ik zo’n beetje de eerste anderhalve week niet eten. Misselijk, geen eetlust, algeheel beroerd. Ik belandde van de tot nu toe vijf kuren vier keer in het ziekenhuis waarvan drie keer met een of meerdere overnachtingen vanwege vocht en mineralentekort. Maar wat me echt nekt is de slijmvliesontsteking. Bij mij niet zo zeer in mijn keel, maar in mijn darmen. Toiletteren is een martelgang, laten we het daar op houden.

In de vierde kuur zat ik helemaal stuk. Tot dan toe had ik mezelf iedere keer weer op weten te peppen, maar ergens halverwege deze kuur begon ik met huilen en hield het gewoon niet meer op. Ik geloof heilig in een positieve mindset maar soms … is het gewoon op en dat is ook niet zo gek. Je weet rationeel dat je het allemaal doet voor een heel goed doel, maar soms kun je dat even niet meer zien. De rek is er dan zo uit dat relativeren heel moeilijk wordt.

Gelukkig heb ik fantastische familie, vrienden, en een hele fijne huisarts en met wat kunst en vliegwerk hebben ze me met vereende krachten weer een beetje overeind gehesen. Dr. Stevense en ik overlegden, wat doen we met kuur vijf en zes? Inmiddels was ik alweer zover dat ik weer verder wilde, desnoods op mijn tandvlees. Maar zij besliste anders (en gelukkig maar). Ook mede vanwege de toenemende gevoelloosheid in mijn vingers (neuropathie ofwel zenuwschade, en dat kan permanent zijn als je niet snel ingrijpt) besloot zij de chemo component naar 75% te draaien. Dat kon veilig binnen de marges, zeker gezien de goede resultaten van de voorgaande kuren. En dat zou de laatste twee kuren zeker verlichten.

Griep

Dus wat doet deze pechvogel vervolgens? Die krijgt letterlijk op de dag van de vijfde kuur griep. Het heerst als een malle en ondanks de griepprik ontkwam ik er gewoon niet aan. En zo verdween ik voor de zoveelste keer in het ziekenhuis vanwege koorts en een beginnende longontsteking, werd ik volgepompt met vocht en antibiotica, en mag ik nu de wrange vruchten plukken van de reactie van mijn toch al zo geteisterde ingewanden op de antibiotica. Het is sowieso het weekje wel met het overlijden van een familielid, en mijn vader die ik prompt aanstak met griep en die vervolgens flink onderuit ging met een ambulancebezoekje er bij. It never rains but it pours, laten we maar zeggen.

Het gaat heel langzaam wat beter op het moment, al merk ik dat ik echt enorm slap ben, slapper dan normaal. Hopelijk gaat dat de komende dagen wat beter en komt mijn eetlust ook weer een beetje terug want jeetje, een beetje lekker eten zou ook wel fijn zijn he? Ook voor die broodnodige kilo’s.

Nou, hopelijk is de volgende update wat gezelliger 😉

1 thought on “Wat een slijtageslag”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.