Select Page

Het nieuwe jaar is weer begonnen, dus de kerstboom is de deur uit, het werkkloffie ging weer aan en het normale leven nam zijn aanvang. Dit was mijn week!

Maandag

Ik was op een of andere manier nog niet helemaal toe aan het vaarwel zeggen van mijn vakantie. Op de 31e december besloot ik dan ook op de valreep nog even dat ik maandag de 4e ook vrij zou nemen. Stiekem bespaarde me dat ook meteen het hele “de beste wensen!” ritueel op het werk (of ten minste, een groot gedeelte daarvan). Ik weet niet hoor, maar ik vind het altijd zo’n gedoe. Handje geven? Kussen of niet? Mwa mwa mwa … bleeeeh. Het is altijd zo’n verplichting.

In plaats daarvan stapte ik op de trein richting Rotterdam. Ik wilde de Primark op Zuidplein bezoeken, want ik had dringend behoefte aan warme truien. Na het uitmesten van mijn kledingkast was daar niet veel meer van over en ik had het doorlopend koud. Tijd voor iets warms dus.

Ik merkte wel dat ik niet helemaal op mijn gemak in de trein zat. Waarschijnlijk nog een overblijfseltje van het treinongeluk waar ik bij betrokken was op de 31e december (mijn trein knalde op een vrachtwagen die dag. Gelukkig raakte er niemand gewond maar het hele gebeuren heeft wel een indruk achtergelaten …).

Ik slaagde prima voor die truien. En ook voor twee Harry Potter pyjama’s. Ach ja – je kunt nooit te veel pyjama’s hebben, toch? In de middag wilde ik eigenlijk gaan hardlopen, maar dat sloeg ik maar over, wat een takkeweer zeg. Nee doei.

Dinsdag

Voor mij de eerste werkdag van het jaar dus. Ik trok een van mijn nieuwe truien aan, lekker warm. Beetje casual, maar jammer dan. Ik had er alleen even geen rekening mee gehouden dat die avond blijkbaar de nieuwjaarsborrel gepland was. Compleet langs me heen gegaan of zoiets. Hmmm, qua kleding had ik nou niet bepaald het meest geschikte aan dus …

Mijn man bleef die dag thuis – die had in het weekend met zware betonblokken lopen sjouwen en had zijn rug flink verrekt. Kwam niet eens het bed meer fatsoenlijk uit, laat staan dat hij moest autorijden. Mooi, goed excuus voor mij om ‘s avonds vroeg af te taaien.

De nieuwjaarsbijeenkomst was behoorlijk massaal, zo groot heb ik ze nog nooit gezien. Ik werk voor een grote gemeente :). Het feestje achteraf startte in een bijzaaltje van de schouwburg, en het was er – zeker in mijn nieuwe wollen trui – bloedheet. Ik sloeg een biertje achterover en maakte me daarna uit de voeten. Het biertje was alleen nogal heftig gevallen, snel opdrinken en nog geen avondeten achter de kiezen zijn geen goede combinatie, dus ik zwalkte een beetje naar huis haha. De verlichte bomen onderweg waren wel heel mooi! Die nacht sliep ik belabberd.

Woensdag

Oef, opstaan doet zeer. Gauw de trein maar in. Opnieuw een werkdagje, niets bijzonders.

Thuisgekomen schoot ik snel in mijn hardloopkleding en stapte naar buiten. Ik heb op de woensdagavonden core- en krachttraining in een sportschool zo’n 2 km bij me vandaan, dus dat is altijd wel even een lekker loopje er naar toe. Meestal loop ik na afloop ook weer terug, maar dit keer niet haha! De training was ietsiepietsie te heftig. Misschien ook omdat ik er twee weken uit was geweest, ik weet het niet.

We deden ook andere oefeningen dan normaal, dus waarschijnlijk heb ik een hele groep spieren meegepakt die normaal niet zo aangesproken werden. Voeg daar een looptraining aan toe met flinke sprints en mijn benen voelden aan als pudding. Een lief loopmaatje zette me thuis af, thanks Suus!

Donderdag

Geen idee of het kwam door de slechte nacht ervoor, of de vermoeidheid van de training, maar ik sliep die nacht als een os en viel prompt weer in slaap nadat de wekker was gegaan. Oeps. Verslapen doe ik me niet zo gauw maar deze ochtend dus wel. Tel daarbij op dat ik zo suf was als wat … dat schoot niet op. Ik liep als een kip zonder kop door het huis op zoek naar letterlijk alles. En ik had bakken spierpijn van de avond ervoor. Dus ik miste mijn trein, en de volgende had 20 minuten vertraging … it never rains but it pours, right? Ik was daardoor heel laat op mijn werk, bleh.

En kon ook heel laat weer weg, waardoor mijn lief en ik ook pas heel laat boodschappen konden doen (donderdag is onze vaste boodschappendag). Onderweg was ik ook nog eens zeiknat geregend, dus ik was helemaal klef en klam. We waren sjacherijnig op elkaar en op iedereen in de winkel, en bij een steekproef bleek dat we twee dingetjes waren vergeten te scannen. Man man, wat voel je je dan een crimineel, zeker als alles dan uit je tas moet en opnieuw aangeslagen wordt. Gelukkig kon de caissiere er wel om lachen, wij even wat minder.

Vrijdag

Vrijdag had ik zo mogelijk nog meer spierpijn dan op donderdag. Gelukkig was ik die dag roostervrij en mijn man ook. We kwamen maar heel langzaam op gang die dag haha! Mijn run ging de mist in door de spierpijn, maar het was zulk lekker weer dat ik niet binnen wilde blijven zitten. Een boswandeling was de oplossing.

Wat is Nederland toch prachtig. We hielden het bij een vrij korte ronde want spierpijn en rugpijn, maar we kwamen wel opgewekt en verkwikt terug. Fijn!

Zaterdag

Nou, vandaag rennen dan? Nee ook niet. In de middag zou namelijk mijn hardlooprugzak van Decathlon binnenkomen en ik wilde die heel graag proberen. Dus ik verschoof mijn run van de zaterdag naar de zondag. Ik had best nog een kort rondje kunnen doen natuurlijk, en eigenlijk was dat ook de bedoeling, maar ik bleef het maar uitstellen die dag. Eerst nog even dit, eerst nog even dat, en voor ik het wist was het half tien, donker en had ik echt geen zin meer.

De rugzak zag er prima uit trouwens, ik besefte alleen dat er in de zijvakjes net niet genoeg ruimte was voor mijn telefoon. Daarom gooide ik er nog een klein tripje naar de Decathlon tussendoor om een extra zakje te kopen dat aan de buikband kan. De telefoon past daar perfect en in zo kan ik gemakkelijk muziek meenemen voor onderweg.

Zondag

Ik was vrij vroeg wakker en twijfelde. Nu gaan? Een blik naar buiten zei van ja, nu gaan. De zon scheen en de lucht was blauw. Gebruik van maken dus. Na even wat gedoe met de waterzak in de rugzak (hoe ontlucht je die?) was ik er klaar voor en pakte ik een nieuwe 10km route. Vanuit huis vrijwel helemaal rechtdoor tussen de landerijen en boerderijen door, over een viaduct over de snelweg heen en aan de andere kant weer terug.

Het weer was lastig – te warm eigenlijk voor meerdere laagjes maar tegelijkertijd te koud voor mijn enkele mouwtjes van mijn longsleeve. Dat kwam door een stralende zon en een hele koude wind tegelijk. Het was even wennen met lopen met de rugzak maar dat was heel snel over. Ik moet alleen nog leren hoe ik echt gemakkelijk kan drinken uit de meegeleverde drinkslang zonder heel veel lucht te happen.

Na het viaduct had ik de wind pal tegen en dat viel niet mee. Ook voelde ik op de weg naar beneden meteen die stomme pees in mijn knie weer, net als na de Bruggenloop. Rond de 8e kilometer besloot ik dan ook niet verder te lopen maar te gaan wandelen – ik wilde voorkomen dat ik weer zo’n last kreeg. Wandelen was alleen veel en veel te koud, dus uiteindelijk heb ik mijn man gebeld om me op te komen halen. That’s a first! Niet leuk maar wel noodzakelijk. Hopelijk gaat het rennen volgende week weer beter!