Select Page

Week drie van het nieuwe jaar al weer, het gaat hard. Nog even en het is al weer februari. Ik kamp op dit moment met een runnersknee, een vervelende blessure die mijn plannen voor dit voorjaar even in de ijskast laat staan. Vervelend, maar ik moet het er maar mee doen. Kijk mee hoe mijn week ging.

Maandag

Mijn week startte eigenlijk met een appje naar mijn fysiotherapeute, om advies te vragen over die verdraaide knie die maar niet mee wilde werken. Het gevreesde woord “runnersknee” volgde en ook het idee om vrijdag een dry needling sessie te doen. Dat vond ik een best eng idee.

Ik ben geen schijterd waar het naalden betreft, maar ik vond het ook best griezelig dat ze een naald gebruiken om rond te zoeken in je spieren naar een knoop om die vervolgens los te prikken. Brrr. Maar goed, als het hielp, dan gingen we het gewoon doen natuurlijk. Ik maakte een afspraak voor vrijdagochtend.

Dinsdag

Dinsdag was vooral een drukke dag op mijn werk. Ik gaf twee cursussen en was aan het eind van de dag best gesloopt. ‘s Avonds keek ik ongetwijfeld weer een aflevering van Making a Murderer. Pfff, wat een serie. Ik had er al veel langs van zien komen op Facebook en besloot eens te zien waar de hype over ging, en ik snap nu wel waarom die serie zo’n impact heeft.

Natuurlijk zie je het verhaal grotendeels vanuit het oogpunt van de defense, maar iedere aflevering maakt weer dat ik mijn laptop door de kamer wil gooien van frustratie. Zoveel dingen die niet kloppen en toch verdwijnen er twee mensen levenslang achter de tralies. Het is beangstigend.

Woensdag

Woensdag startte op zijn zachtst gezegd wat frustrerend. Ik moest met een collega naar Utrecht maar door allerlei redenen heb ik drie uur lang alleen maar de binnenkant van de trein gezien en was ik rond 11 uur weer terug in Tilburg. Uiteindelijk was het gelukkig verder wel een productieve dag.

Die avond kon ik ook weer lekker gaan sporten. Ik ging niet hardlopend naar de sportschool, zoals normaal, omdat me dat absoluut niet verstandig leek. Maar goed ook, want na iets meer dan een uur pittige training van dij- en bilspieren, en een looptraining met veel piek- en springmomenten ging ik die knie toch wel enigszins voelen. Ik stopte dan ook met de training en maakte verder wat foto’s.

Donderdag

Ook donderdag was een drukke dag wat werk betreft – opnieuw een stevige training gevolgd door een teamvergadering. Man wat was ik moe toen ik thuis kwam haha! De avond spendeer ik opnieuw met Making a Murderer en ga ik vooral vroeg naar bed, want de volgende ochtend moet ik vroeg naar de fysio.

Vrijdag

Eeeeep, fysio time. Ik was echt als de dood haha. Tijdens de sessie liet Lisette me eerst even vertellen over de symptomen in mijn knie en wanneer het begonnen was, en vervolgens moest ik wat squatten en op één been staan. Ik zak wat door in de heupen bij het staan op één been, en het maakte duidelijk dat mijn heupen, bilspieren en dijbeenspieren nog niet sterk genoeg zijn. Daar komen waarschijnlijk de klachten vandaan, samen met de klappen die mijn linkerbeen heeft opgelopen tijdens de Bruggenloop.

En ja, daar kwam dus ook de dry needling sessie. Ik heb maar niet gekeken naar hoe diep de naalden mijn been in gingen. Yup, scheiterd hier! Het voelde echt enorm raar – de prikjes zelf voelde ik niet tot nauwelijks maar op het moment dat het juiste punt geraakt werd schoot voor mijn gevoel  de hele spier in de kramp. Mijn been werd heel vermoeid en zwaar en in de loop van de dag begon mijn bil aan te voelen of iemand er een flinke trap tegen had gegeven.

Zaterdag en Zondag

Ook zaterdag had ik best nog wat last van mijn been dus ik besloot niet te lopen. Ik mag op zich wel hardlopen, maar zeker niet tegen de pijngrens aan. Korte stukjes dus. Maar vandaag even niet. In plaats daarvan deden we behoorlijk wat andere dingen die al lang op ons lijstje stonden. Auto wassen. Laatste onderdeel van de houtopslag halen bij de Hornbach.

En we kochten nieuwe matrassen! Heerlijk! De afgelopen maanden merkten we steeds meer dat we moe opstonden en ik vooral met een lagere rugpijn. Onze matrassen zijn zeker versleten. Komende woensdag worden de nieuwe geleverd, yay!

Zondag liep ik weer. Na een verjaardag bij vrienden besloot ik om een uurtje of 18:00 dat ik ging proberen hoe de knie er aan toe was. Startend op een sukkeldrafje, en eindigend met best een aardig tempo. Zo’n 2,5 kilometer en het ging prima gelukkig. Geen pijn, zelfs geen hint van pijn. Fijn! Woensdag heb ik mijn volgende behandeling. En dan gaan we maar eens kijken hoe de progressie is.

xxxwendy