Select Page

Wendy's Week #8

Dit was echt een hele goede week! Werk was prima en druk, er liggen een aantal mooie gesprekken voor mijn man in het verschiet en op sportgebied ging het ook alleen maar vooruit. Wat kan ik me nog meer wensen?

Maandag

Dat was best moeilijk wakker worden 🙂 Geen idee waarom, maar soms slaap je gewoon zo vast dat je ‘s ochtends groggy wakker wordt. Move over Monday, time for coffee! ‘s Avonds was het strijken geblazen, mijn lief had de dag er na een sollicitatiegesprek en dat is natuurlijk iets waarvoor je wel een kraakvers gestreken overhemd nodig hebt 🙂

Dinsdag

Ahhh ja, dinsdag. De dag dat ik heel vroeg begon met werken, thuis, en daarna naar de fysio fietste. Of, tenminste, dat probeerde. Halverwege vroeg ik me af waarom het fietsen zo onnoemelijk zwaar ging, werd ik ziek of zo? Mijn hart zat in mijn keel en ik leek maar niet vooruit te komen. Ik had mijn luisterboek aardig hard staan en hoorde zodoende even niet dat mijn fiets wel hele rare geluiden maakte …

Lekke voorband. Ahhh, nou snap ik het. Hm, niet handig. Lopen naar de fysio maar. En hoppa, toen ging het ook nog hagelen. Mieh! Maar goed, misschien was het het universum dat op voorhand de balans tussen pech en geluk al wilde rechttrekken, want eenmaal bij de fysio kreeg ik juist heel goed nieuws! Mijn spieren leken zoveel minder gespannen dan de keer er voor en hoe de behandeling verliep leek dat alleen maar te bevestigen. Veel minder pijnlijk, veel minder triggerpoints. Ging dus in een keer helemaal de goede kant op. Sterker nog, als de training op woensdagavond bij Train je Leven goed ging, dan mocht ik in het weekend gaan proberen 3×3 minuten te gaan hardlopen. Yay!

Lief had zijn gesprek, maar werd helaas niet aangenomen. Op zich geen hele grote verrassing, de baan was behoorlijk zwaar en een flinke stap omhoog, en er waren andere kandidaten beter geschikt. Wat wel heel mooi was, was dat hij dezelfde dag nog twee uitnodigingen kreeg voor andere gesprekken. Fijn!!

Woensdag

En die sportschoolavond ging heel goed. Ik kon het gehele programma afmaken – kracht, core, stability en ook de loopscholing er na. Weinig tot geen last van napijn na de dry-needling, dat was ook wel eens wat anders geweest.

Na afloop reed ik meteen maar even door naar Fit for Free om mijn pasje op te halen dat daar klaar lag. Ik werd super enthousiast ontvangen, en ik moet zeggen dat de sportschool echt positief veranderd was ten opzichte van de laatste keer dat ik er was. Veel meer toestellen, goed onderhouden, en zo te zien ook erg uiteenlopend in mensen (dus niet alleen maar – sorry dat ik het zeg – testosteron mannetjes). Ik maakte meteen een afspraak voor de vrijdagavond om een persoonlijk schema te laten samenstellen door een instructeur, leuk!

Donderdag en vrijdag

Donderdagmiddag werkte ik heerlijk thuis. Ik ben nog steeds goed aan het kuchen (koutje op de borst denk ik) en ik had geen afspraken, dus thuis met een pot thee was dan wel even heel fijn. Vrijdag had ik ook een super produktieve dag – soms is het zo fijn om even geen vergaderingen te hebben en de vrijdag bij een gemeente is meestal zo’n dag. Dan kun je echt even flinke slagen maken.

Vrijdagavond reed ik richting sportschool voor het uurtje met de instructeur. Ik had bedacht dat ik heel graag een krachtprogramma wilde dat zich richt op armen en schouders. Na drie jaar serieus hardlopen en meer dan een half jaar kracht gefocussed op hardlopen had ik het gevoel dat er een behoorlijke dis-balans is tussen de spierontwikkelingen in mijn armen en mijn benen. En dat bleek ook wel op de toestellen haha!

Ik ging naar huis met een programma voor 3 dagen in de week met veel oefeningen voor biceps, triceps, schouders, borst en rug, en een heel klein beetje been. Zin om mee te beginnen vanaf deze week!

Zaterdag en zondag

Het weekend was echt super relaxed. Zowel zaterdag ochtend als zondag ochtend kon ik eens uitslapen (unicum voor mij) en zaterdagmiddag was ik gezellig met vriendinnen. Zondagmiddag trok ik ietwat nerveus mijn hardloopschoenen aan …

Zou het goed gaan? Het was maar 3×3 minuten met iedere keer 2 minuten wandelen tussendoor. De vorige keer dat ik dacht dat alles goed aanvoelde kwam ik teleurgesteld thuis. Mijn man zag mijn zenuwen en stelde voor om mee te lopen – zo lief. Even wat afleiding en gezelligheid onderweg.

Ik programmeerde een interval in mijn horloge, here we go. Het was schitterend weer met stralende zon en een frisse bries. Een straffe bries ook zeg, zo hey. We kozen er voor om een route te pakken die ietwat uit de wind lag, want zeker met de stukjes wandelen koelde het flink af. Maar het ging goed! YES! Iets meer dan 2 kilometer zonder pijn! Grappig met welke kleine dingetjes je dan blij kunt zijn.

Morgenochtend (vandaag voor jullie) moet ik weer even richting de fysio. Eens kijken of we dan alleen een controle doen of dat er nog naaldjes aan te pas komen. Fijne week allemaal!!